Γιάννης Ρίτσος: ο ποιητής και ο πολίτης / Συλλογικό έργο

.:BiblioNet : Γιάννης Ρίτσος: ο ποιητής και ο πολίτης / Συλλογικό έργοΟ τόμος συγκεντρώνει την αναλυτική, επεξεργασμένη και τεκμηριωμένη μορφή των τριάντα τριών εισηγήσεων οι οποίες παρουσιάστηκαν στο Διεθνές Συνέδριο, με τίτλο “Ο ποιητής και ο πολίτης Γιάννης Ρίτσος”, το οποίο οργάνωσε το Μουσείο Μπενάκη, από τις 28 Σεπτεμβρίου μέχρι την 1η Οκτωβρίου του 2005. Στις εργασίες του συνεδρίου είχαν επίσης περιληφθεί δύο “στρογγυλά τραπέζια”, τα οποία επικεντρώθηκαν (α) στην πρόσληψη του Ρίτσου από σύγχρονους ποιητές και (β) στην αποτύπωση μαρτυριών ανθρώπων που η πορεία τους διασταυρώθηκε με εκείνην του Γιάννη Ρίτσου. Ο παραπάνω τίτλος εκάλυπτε, πέρα από το συνέδριο, μια έκθεση τεκμηρίων από το Αρχείο του ποιητή, το οποίο απόκειται στο Μουσείο Μπενάκη, και μια σειρά καλλιτεχνικών εκδηλώσεων (αναγνώσεις ποιημάτων και συναυλία). 

Κατά τις εργασίες του συνεδρίου, διακεκριμένοι Έλληνες και ξένοι φιλόλογοι, ποιητές και μεταφραστές, μελετητές του έργου του ποιητή, αλλά και της νεοελληνικής φιλολογίας, αναμετρήθηκαν με την πολυσχιδή ποιητική δημιουργία του Ρίτσου, υπό το φως των νέων προβληματισμών που ορίζει ο συνδυασμός της επιστημονικής μεθοδολογίας και των νέων κοινωνικών – πνευματικών συνθηκών της εποχής μας. 

Οι κεντρικοί όροι του τίτλου (ποιητής και πολίτης), αλλά και οι θεματικοί άξονες του συνεδρίου, οι οποίοι εξειδίκευαν τις αναζητήσεις και τις στοχεύσεις των οργανωτών του (“Ο Γιάννης Ρίτσος και ο αρχαίος ελληνικός κόσμος”, “Ο Γιάννης Ρίτσος και η εποχής του”, “Η ποιητική του Γιάννη Ρίτσου”, “Ο Γιάννης Ρίτσος και ο κόσμος”), έδωσαν την ευκαιρία στους εισηγητές να αναπτύξουν προβληματισμούς που άγγιξαν πολλά επίπεδα και ποικίλες πτυχές του ποιητικού σώματος του Ρίτσου, προσφέροντας τους καρπούς μιας μελέτης που σφραγίζεται πλέον -και κυρώνεται- από την απόσταση του χρόνου. Μέσα στο πλαίσιο αυτό, αναλύθηκαν ζητήματα όπως: η -ούτως ή άλλως, κρίσιμη και πολύσημη για τους Έλληνες δημιουργούς- σχέση του Ρίτσου με τον αρχαιοελληνικό κόσμο, η εννοιολόγηση, οι μορφές πρόσληψης και οι τρόποι χειρισμού του μύθου, η έννοια της ποιητικής, που είτε διατυπώθηκε θεωρητικά από τον ποιητή είτε αναδύεται από τον λόγο του έργου του, ο ρόλος του ποιητή και η έννοια της “στράτευσης”, η αντιμετώπιση του έργου από τη σύγχρονή του και τη μεταγενέστερη κριτική, η παλαιότερη και η σημερινή πρόσληψη της ποίησής του πέραν των ελληνικών συνόρων και σχόλια πάνω στα αναφυόμενα μεταφραστικά προβλήματα, οι δυνατότητες και οι τρόποι ανάγνωσης της ποίησής του σήμερα.

Ο τόμος των Πρακτικών του Συνεδρίου αυτού, του πρώτου μεγάλου που αφιερώνεται αποκλειστικά στη μελέτη του έργου του, φιλοδοξεί, σύμφωνα με τους εκδότες του, “να αποτελέσει ένα corpus ευδιάκριτο μέσα στο σύνολο της ήδη εκτεταμένης βιβλιογραφίας που έχει συγκροτηθεί κατά τις τελευταίες δεκαετίες”.

Περιέχονται οι εισηγήσεις:
– Δημήτρης Μαρωνίτης, “‘Φιλοκτήτης” του Γιάννη Ρίτσου: πρόσωπα και προσωπεία”
– Γιάννης Δάλλας, “Οπτικές του θέματος και της ποιητικής στα αρχαιόθεμα ποιήματα του Ρίτσου”
– Ειρήνη Ζαμάρου, “Ο Ρίτσος διαβάζει τη ραψωδία Σ’ της Ιλιάδος”
– Μιχάλης Πιερής, “Γιάννης Ρίτσος – Κώστας Μόντης: η ανατροπή της μυθικής μεθόδου”
– Γιώργης Γιατρομανωλάκης, “Ο Ρίτσος και ο Σεφέρης απέναντι στον αρχαίο κόσμο”
– Roderick Beaton, “Μοντερνισμός και αναζήτηση της εθνικής ταυτότητας: η περίπτωση της “Ρωμιοσύνης” του Γιάννη Ρίτσου”
– Mario Vitti, “Η πρώτη καμπή”
– Γιώργος Κεχαγιόγλου, “Η κυπριακή διάσταση της ποίησης του Ρίτσου”
– Χρίστος Αλεξίου, ” … γιατί ο χρόνος και ο ήλιος έχουν την ίδια ηλικία -την ηλικία μας: Μια απόπειρα ανάλυσης της “Τέταρτης Διάστασης” του Γιάννη Ρίτσου”
– Αθηνά Βογιατζόγλου, “Γιάννης Ρίτσος, “Αργά, πολύ αργά μέσα στη νύχτα” – Οδυσσέας Ελύτης,
“Τα ελεγεία της οξώπετρας”: δύο διασταυρούμενες “μελέτες θανάτου'”
– Αγγελική Κώττη, “Μόνος με τη δουλειά του: μια περιπλάνηση στο Αρχείο του ποιητή”
– Vincenzo Rotοlo, “Ο ρόλος της ποίησης και του ποιητή στον Γιάννη Ρίτσο”
– Μιχάλης Μερακλής, “Η μία και η άλλη εμμονή του Γιάννη Ρίτσου”
– Χριστίνα Ντουνιά, “Ο Γιάννης Ρίτσος και οι κριτικοί του”
– Παντελής Μπουκάλας, “Τα ποιήματα του Γιάννη Ρίτσου, η σιωπή και η φωνή τους”
– Ρούλα Κακλαμανάκη, “Μνήμη και μνημοτεχνική στο έργο του Γιάννη Ρίτσου”
– Σόνια Ιλίνσκαγια, “Ποιητικά μανιφέστα του Ρίτσου στην πορεία του χρόνου”
– Έλλη Φιλοκύπρου, “Υπόκριση και ειλικρίνεια στο έργο του Ρίτσου”
– Αλέξανδρος Αργυρίου, “Ολίγος και ακριβός θεωρητικός λόγος του Ρίτσου για την ποίηση”
– Άρης Μαραγκόπουλος, “Η μορφή ως περιεχόμενο στο έργο του Γιάννη Ρίτσου”
– Peter Bien, “A ritsualistic view of Ritsos’s ‘The Moonlight Sonata'”
– Ευριπίδης Γαραντούδης, “Μορφολογικές παρατηρήσεις στα πρώτα ποιητικά βιβλία του Ρίτσου”
– Δημήτρης Κόκορης, “Συμπυκνώσεις της ποίησης και της ποιητικής του Γιάννη Ρίτσου: Μαρτυρίες”
– Τζίνα Καλογήρου, “Ο αφηγηματικός λόγος και η λογική της αφήγησης στο ‘Εικονοστάσιο ανωνύμων αγίων'”
– Ερατοσθένης Καψωμένος, “Παράδοση και πρωτοπορία στην ποίηση και την ποιητική του Γιάννη Ρίτσου”
– Χρύσα Προκοπάκη, “‘Η αποθέωση του δρόμου’: μια πρώιμη σύνθεση του Ρίτσου χαρισμένη στον Παλαμά”
– Ξένια Μαρίτσκι Γκατζάνσκι, “Η σερβική πρόσληψη του Γιάννη Ρίτσου”
– Gertrude Durusoy, “The translations and reception of Yannis Ritsos in Turkey”
– Ευγενία Κριτσέφσκαγια, “Η πρόσληψη του Ρίτσου στη Ρωσία”
– David Ricks, “‘Αυτά τα δέντρα δεν βολεύονται με λιγότερο ουρανό’: προβλήματα στη μετάφραση της ‘Ρωμιοσύνης'”
– Ivan Gadjanski, “Remembering Ritsos’s dedication of a book”
– Amy Mims, “Ritsos of the ‘Iconostasis’ and Joyce of ‘Ulysses'”

Κέδρος
Μουσείο Μπενάκη

BiblioNet

Τροχιές σε διασταύρωση / Επιστολικά δελτάρια της εξορίας και γράμματα στην Καίτη Δρόσου και τον Άρη Αλεξάνδρου

.:BiblioNet : Τροχιές σε διασταύρωση / Ρίτσος, Γιάννης, 1909-1990Tα δελτάρια εξορίας και τα γράμματα του Γιάννη Ρίτσου προς την Καίτη Δρόσου και τον Άρη Αλεξάνδρου είναι τεκμήρια μιας ακρωτηριασμένης αλληλογραφίας ανάμεσα σε τρεις επιστήθιους φίλους και ομότεχνους σε καιρούς χαλεπούς: επάλληλες εξορίες και δοκιμασίες στα χρόνια του μετεμφυλιακου ζόφου, νέες εκτοπίσεις αργότερα και σκληρές συνθήκες αυτοεξορίας στη διάρκεια της απριλιανής δικτατορίας εμποδίζουν την προσωπική και άμεση επικοινωνία τους. Δεν είναι, βέβαια, οι μόνοι. Έτσι, εντασσόμενο σε ιστορική προοπτική, τούτο το επιστολικό μνημόνιο φιλίας προσεπικυρώνει και εμπλουτίζει τις γνώσεις μας για το ήθος της εξορίας, την εμπειρία των εκτοπισμένων και το καθεστώς ανελευθερίας που τους επιβάλλεται. Ωστόσο, σε επίπεδο λογοτεχνικής κριτικής, αντιλαμβάνεται κανείς ότι το ύφος του συγγραφέα, αθροίζοντας εμμονές, αγωνίες και αυτοδεσμεύσεις σχετικά με την πορεία της γραφής του, είναι αυστηρά προσωπικό και ενιαίο. Τόσο ο Ρίτσος όσο και ο Αλεξάνδρου (στα ελάχιστα δείγματα του επιστολικού του λόγου που σώζονται) είναι απολύτως αναγνωρίσιμοι, διατηρώντας έκτυπα τα στοιχεία που συνέχουν την ποιητική τους.

Από την άποψη αυτή, ο αναγνώστης έχει την ευκαιρία να παρακολουθήσει εκ του σύνεγγυς τη γενετική διαδικασία ποιημάτων, τη συνεχή επεξεργασία του ρυθμού και του στίχου από έναν εργάτη ασκητικά αφοσιωμένο στην τέχνη του (Ρίτσος), καθώς και τις ωδίνες τοκετού ενός κορυφαίου κειμένου της σύγχρονης πεζογραφίας, του “Κιβωτίου” (Αλεξάνδρου).

Τα δελτάρια εξορίας και πολλές επιστολές αναπαράγονται έγχρωμα στις σελίδες του βιβλίου, αναδεικνύοντας έτσι όλη τη γοητεία των χειρογράφων.

BiblioNet

Γιάννης Ρίτσος: Λόγος και μουσική / Ρίτσος, Γιάννης, 1909-1990

.:BiblioNet : Γιάννης Ρίτσος: Λόγος και μουσική / Ρίτσος, Γιάννης, 1909-1990επιμέλεια: Αικατερίνη Μακρυνικόλα
φωτογράφιση: Τάκης Διαμαντόπουλος
Μουσείο Μπενάκη, 2009

“Να με θυμόσαστε – είπε. Χιλιάδες χιλιόμετρα περπάτησα χωρίς ψωμί, χωρίς νερό, πάνω σε πέτρες κι αγκάθια, για να σας φέρω ψωμί και νερό και τριαντάφυλλα. Την ομορφιά ποτές μου δεν την πρόδωσα. Όλο το βίος μου το μοίρασα δίκαια. Μερτικό εγώ δεν κράτησα. Πάμπτωχος. Μ’ ένα κρινάκι τον αγρού τις πιο άγριες νύχτες μας φώτισα. Να με θυμάστε.”

Μα πώς; Ένας ποιητής μπορεί να μας φέρει ψωμί και νερό και τριαντάφυλλα; Μα πώς; Ένας ποιητής δεν φέρνει λέξεις και ρυθμούς και μουσικές; Κι έπειτα: πάνω σε πέτρες κι αγκάθια; Μα πώς; Τι γυρεύει ένας ποιητής μέσα στις άγριες νύχτες του κόσμου των ανθρώπων; Κι έπειτα: ποια είναι η ομορφιά που δεν πρόδωσε; Από τι υλικά είναι φτιαγμένη; Μήπως από χιλιόμετρα, περπάτησα, -ψωμί, νερό, τριαντάφυλλα, μοίρασα, μερτικό, άγριες νύχτες, φώτισα;…

Μια δοκιμή είναι η ποίηση· μια δοκιμή και γι’ αυτόν που χαράζει τις λέξεις και για κείνον που στέκεται απέναντι τους, προφυλαγμένος μέσα στο μαγικό κύκλο της ασφάλειας του αυτονόητου· μια δοκιμή υπονόμευσης, μια δοκιμή γέννησης ενός άλλου κόσμου. Μερικές λέξεις από το καταστατικό λεξικό αυτού του άλλου κόσμου, αυτής της άλλης γλώσσας, αυτής της άλλης Ομορφιάς, ο Ρίτσος τις ορθογράφησε: χιλιόμετρα, περπάτησα, ψωμί, νερό, τριαντάφυλλα, μοίρασα, μερτικό, άγριες νύχτες, φώτισα…

Μια ευκαιρία είναι οι εκδηλώσεις που οργανώνει το Φεστιβάλ Αθηνών μια ευκαιρία να ξαναμιλήσουμε με ορισμένες από τις κορυφαίες στιγμές του Γιάννη Ρίτσου: είτε μέσα από το γεωμετρημένο φως του γυμνού λόγου είτε μέσα από τη συμπλοκή του λόγου με τις γονιμοποιητικές μουσικές του Μίκη Θεοδωράκη. Το Μουσείο Μπενάκη θέλησε να συμμετάσχει στην πραγματοποίηση αυτών των εκδηλώσεων, με την παρούσα έκδοση, συμμετέχοντας, και με αυτό τον τρόπο, στους φετινούς εορτασμούς για το “Έτος Ρίτσου”. […]

(Δημήτρης Αρβανιτάκης – Λιάνα Τσομπάνογλου, Μουσείο Μπενάκη)

BiblioNet

Γιάννη Ρίτσος (1909-1990) / Συλλογικό έργο

.:BiblioNet : Γιάννη Ρίτσος (1909-1990) / Συλλογικό έργοΠεριέχονται τα κείμενα: 

– Χρήστος Σιάφκος, “Ζωή με ποίηση και αγώνες”
– Χρήστος Σιάφκος, “Επιστολές από την εξορία”
– Βασίλης Κ. Καλαμαράς, “Ένας γνωστός άγνωστος ποιητής”
– Αικατερίνη Μακρυνικόλα, “Εργογραφία”

Εικαστικές αναζητήσεις
– Γρηγόρης Ιωαννίδης, “Ο θεατρικός Ρίτσος”
– Γιώργος Παπαδάκης, “Ο μελοποιημένος Ρίτσος”
– Βασίλης Κ. Καλαμαράς, “Η Έρη Ρίτσου θυμάται”

BiblioNet

Διάδρομος και σκάλα / Ρίτσος, Γιάννης, 1909-1990

.:BiblioNet : Διάδρομος και σκάλα / Ρίτσος, Γιάννης, 1909-1990Τιμώντας την επέτειο των 100 χρόνων από τη γέννηση του ποιητή Γιάννη Ρίτσου (1909-2009), το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου (ΕΚΕΒΙ), στο οποίο το υπουργείο Πολιτισμού έχει αναθέσει την υλοποίηση του έργου, κυκλοφορεί τις μέχρι σήμερα άγνωστες στο κοινό απαγγελίες του ποιητή από τη συλλογή “Διάδρομος και σκάλα”.

Πρόκειται για ένα σπάνιο ηχητικό ντοκουμέντο, στο οποίο ο εξόριστος στη Σάμο ποιητής διαβάζει, με την πάντα υποβλητική αλλά εδώ καταβεβλημένη φωνή του, 31 από τα ποιήματα της συλλογής, που μεταφέρουν την απογοήτευσή του από τις περιπέτειες του τόπου και της υγείας του. Η απαγγελία του αποτυπώνει καθαρά το φορτισμένο συναισθηματικά κλίμα της εποχής και συγχρόνως προσφέρει ένα ερμηνευτικό κλειδί για την καλύτερη κατανόηση της ποίησής του.
Θα ήθελα να ευχαριστήσω την κυρία Χρύσα Προκοπάκη για την ευγενή παραχώρηση αυτού του πολύτιμου αρχείου και για την εισαγωγή που έγραψε ειδικά γι’ αυτήν εδώ την έκδοση, όπως επίσης και την κόρη του ποιητή κυρία Έρη Ρίτσου και τις εκδόσεις “Κέδρος” που πρόθυμα έδωσαν την άδεια να συνοδεύεται το cd με τα ποιήματα της απαγγελίας.

Κατρίν Βελισσάρη
Διευθύντρια Εθνικού Κέντρου Βιβλίου

BiblioNet

Γιάννης Ρίτσος / Φιλομήλα Βακάλη – Συρογιαννοπούλου

.:BiblioNet : Γιάννης Ρίτσος / Βακάλη - Συρογιαννοπούλου, ΦιλομήλαΠαραμερίζουμε, ποιητή, για να περάσεις -ο Κωστής Παλαμάς υποκλίνεται στον ποιητή Γιάννη Ρίτσο. Εμείς, υποκλινόμαστε στον ποιητή και στον Άνθρωπο Γιάννη Ρίτσο. 

Η ζωή του ποιητή από τα βρεφικά και παιδικά χρόνια στη Μονεμβασιά. Τα εφηβικά στο Γύθειο και η εγκατάστασή του στην Αθήνα, τον τόπο που αγάπησε και έζησε ως το τέλος. 
Το ποιητικό, ιδεολογικό και αγωνιστικό του έργο. Η στάση του απέναντι στη ζωή και στον συνάνθρωπο. 

BiblioNet

Εισαγωγή στην ποίηση του Ρίτσου / Συλλογικό έργο

.:BiblioNet : Εισαγωγή στην ποίηση του Ρίτσου / Συλλογικό έργοΕπιλογή κριτικών κειμένων

Ηρακλής Αποστολίδης, Τ. Κ. Παπατσώνης, Νίκος Καρβούνης, Κλέων Παράσχος, Κώστας Βάρναλης, Μάρκος Αυγέρης, Πάνος Θασίτης, Μανόλης Αναγνωστάκης, Τάκης Σινόπουλος, Τάσος Λειβαδίτης, Αντρέας Καραντώνης, Λουί Αραγκόν, Νόρα Αναγνωστάκη, Σόνια Ιλίνσκαγια, Γιώργος Βελουδής, Μάριο Βίττι, Αλέξανδρος Αργυρίου, Παντελής Πρεβελάκης, Γιώργης Γιατρομανωλάκης, Κώστας Γ. Παπαγεωργίου, Γ. Π. Σαββίδης, Γιώργος Αράγης, Μιχάλης Μερακλής, Έντμουντ Κίλι, Χρύσα Προκοπάκη, Νάσος Βαγενάς, Π. Δ. Μαστροδημήτρης, Γιώργος Κεντρωτής, Χριστίνα Ντουνιά, Ρόντερικ Μπήτον, Δημήτρης Κόκορης, Έλλη Φιλοκύπρου, Έλλη Παππά, Αγγέλα Καστρινάκη, Δ. Ν. Μαρωνίτης, Ευριπίδης Γαραντούδης, Τίτος Πατρίκιος, Παντελής Μπουκάλας, Αικατερίνη Μακρυνικόλα, κ.ά.

επιμέλεια: Δημήτρης Κόκορης

Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης, 2009

450 σελ.

BiblioNet

Ανθολόγιο μικρών… θαυμάτων / Ρίτσος, Γιάννης, 1909-1990

.:BiblioNet : Ανθολόγιο μικρών... θαυμάτων / Ρίτσος, Γιάννης, 1909-1990[…] Δεν χωράει επομένως αμφιβολία, πως το πιο σημαντικό στοιχείο σε αυτή την εργασία, είναι η ίδια η ποίηση. Η ποίηση του μεγάλου μας ποιητή Γιάννη Ρίτσου, σε μερικές από τις κορυφαίες στιγμές του.

Ας απολαύσουμε λοιπόν, πριν ή μετά από ένα παιχνίδι σκραμπλ, το υπέροχο “παιχνίδι” του ποιητή, με την αιωνιότητα!
Χαρά και ποιητική ενατένιση, λοιπόν, της ζωής και του χρόνου που χάνεται, για να ξανακερδηθεί με τις λέξεις (… αυτές ερευνούμε, τις προεκτείνουμε, μας προεκτείνουν…). Έχοντας πάντοτε απέναντί μας, συμπαίκτη (και όχι αντίπαλο), τον ίδιο τον εαυτό μας! Την φωτεινή μοναξιά του!

Χρήστος Τουμανίδης

BiblioNet

Γιάννης Ρίτσος / Πάντα παρών στο κάλεσμα της εποχής: Επιστημονικό συνέδριο (Συλλογικό έργο)

.:BiblioNet : Γιάννης Ρίτσος / Συλλογικό έργο

Ένα συνέδριο και μια έκδοση προς τιμή του μεγάλου μας ποιητή, του αγωνιστή και κομμουνιστή ποιητή Γιάννη Ρίτσου, που φωτίζει το μεγαλείο της ζωής και της τέχνης του.
Επιδίωξη του Ρίτσου ήταν η ποίηση του να αποτελεί οδηγό μάχης για τη ζωή, όπλο και σημαία στα χέρια του λαού στον αγώνα του για το φωτεινό μέλλον της ανθρωπότητας.
Η ενιαία κοσμοθεωρητική θέση του απέναντι στη ζωή είναι η ειδοποιός του διαφορά με άλλους αξιόλογους ποιητές του καιρού του. Γιατί όπως ο ίδιος έγραφε: “Το ιδεολογικό υπόβαθρο τη ς τέχνη ς, το κοινωνικό και ηθικό, αν δεν είναι ο πρώτος λόγος της αξίας της, είναι ωστόσο ο τελικός.”
Στο όνομά του αντηχεί ακέριο το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας. Με τα μεγάλα ιδανικά και τις πρωτοπόρες ιδέες, με τις πίκρες και τις ανησυχίες, αλλά και την ακατανίκητη πίστη σ’ ένα ευτυχισμένο μέλλον και στη δύναμη του λαού που θα το επιβάλει. Στο όνομα του αντηχεί ακέριο το Κομμουνιστικό Κόμμα του Κόσμου, το λαμπρό μέλλον της πανανθρώπινης συνάντησης.

BiblioNet

Οι νεκροί πια δε μας πονούν / Μαρτυρίες για τη ζωή και την ποίηση του Γιάννη Ρίτσου (Ιωάννης Γ. Ταϊφάκος)

.:BiblioNet : Οι νεκροί πια δε μας πονούν / Ταϊφάκος, Ιωάννης Γ.

Ξεκινώντας απ’ τα πέτρινα χρόνια της εξορίας, το βιβλίο στρέφεται πίσω, στους προγόνους του Γιάννη Ρίτσου και στην οικογένεια της μητέρας του Ελευθερίας Βουζουναρά. Δυναμική φυσιογνωμία κρίσιμης σημασίας για τη διαμόρφωση της προσωπικότητας και των κατοπινών ιδεών του ποιητή η μητέρα του, μολονότι αναδύθηκε μέσ’ από ένα συντηρητικό περιβάλλον ωσάν οδηγημένη απ’ τη Μοίρα, τον μπόλιασε με τις προοδευτικές ιδέες της. Η καταγωγή της κι η διαμονή των δύο αδελφών της τον έστειλαν στον τόπο της γέννησής της μαθητή τού Γυμνασίου Γυθείου μαζί με την αδελφή του Λούλα Γλέζου, την ίδια εποχή με τον Νικηφόρο Βρεττάκο.
Στο βιβλίο παρουσιάζονται συγγενικά του πρόσωπα, πρόσωπα νεκρών που είναι συντελεσμένοι κι αμετάβλητοι. Απ’ τα ντοκουμέντα και τις φωτογραφίες (1867-1950), όλα ανέκδοτα απ’ τις συλλογές του συγγραφέα, εμφανίζονται μορφές απ’ τα μαθητικά χρόνια του Γιάννη Ρίτσου εφόσον πέρασαν στην ποίησή του, λ.χ. στην Τέταρτη διάσταση – στο τερατώδες αριστούργημα. Φυσιογνωμίες, όπως η “θεία Όλγα”, ο “θείος Λεωνίδας” ή ο μουσικοδιδάσκαλος Giocondo Moretti και χώροι, όπως το νησάκι Κρανάη, γύριζαν συνεχώς στις αναμνήσεις του μέχρι το Εικονοστάσιο ανωνύμων Αγίων. Τα θέματα δίνονται μαζί με την προσωπική εμπειρία του συγγραφέα απ’ τον ίδιο χώρο.

BiblioNet